[ جلد چهارم ] سورهء يوسف بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اين سوره ، سورهء يوسف پيامبر عليه السلام است كه سرگذشت او به نحو تفصيل از اوايل عمرش تا اواخر آن ذكر شده و در هيچ سوره‌اى سرگذشت پيامبرى به اختصاص ، جز اين سوره نقل نشده است ؛ انسان پاكى كه چون از نوجوانى دل به خدا داد زيبايى باطن و جمال روحش از حسن صورت و سيماى ظاهرش بيشتر شد و خدا خود متكفّل حفظش گشت . آرى ، چون خداوند كسى را برترى بخشد ، اگر همهء اسباب ظاهرى به هلاكتش قيام كند زندگيش نيكوتر گردد ، و اگر همهء وسايل و اسباب عادى بخواهد او را فرود آورد ، بالاتر رود و كمال يابد . خداوند او را برگزيد و هر نوع اسباب ظاهرى كه بر شكست و تحقيرش برخاست ، خداوند همان را وسيلهء پيروزيش ساخت . اخراج از روستا و افكندن در چاه و اسارت و بردگى ، او را به عاصمهء كشور برد و در كاخ نشاند . تهمت ناروا كه خواست عفّتش را بشكند ، او را مورد تبرئهء متّهِمين قرار داد . افكندنش در زندان دولت ، او را مقرب سلطان ساخت و دولت به وى بخشيد . پيراهنى را كه از چاه خبر مرگش را به پدر آورد ، از مصر به سوى پدر فرستاد تا او را بينا ساخت . آرى مَن كانَ للَّهِ كان اللَّهُ له ، و يحييه حياةً طيّبة .